Kapitalist üretimin temel amacı
artı değerdir, yani değerin fiyat ifadesi olan kârdır. Kâra giden yol, acımasız
rekabet ortamından geçer. Bu ortamda her kapitalist, rakibinden daha fazla kâr
elde edebilmek için sömürüyü artırma çabası içerisine girer.
Bunun için de, her yola başvurulur:
İşçiye düşük ücret dayatılır, işgünü uzatılır, aynı zaman diliminde daha yoğun
emek harcanması sağlanır. Üretim süreci, çok sıkı kontrol ve denetim altına
alınır. İşçinin yemek ve mola zamanlarına kadar müdahale edilir. İşçinin insani
ihtiyaçlarına da uzanan bu kontrol ve denetim, eninde sonunda gelir bir sınıra
dayanır. Bu noktadan sonra kapitalist için geriye, emek üretkenliğini artıran
daha gelişkin bir yönteme yönelmek kalır.