Kapitalist
toplumda üretim süreci, sermayenin üretimi ve yeniden üretimi sürecidir.
Yeniden üretim süreci, emeğin ürünlerinden; emek gücünün ise emeğin nesnel koşullarından
ayrılmış olmasını gerektirir. Başka bir deyişle, bir yanda üretim araçlarına ve
geçim nesnelerine sahip olan kapitalistler; diğer yanda ise, sadece, emek
gücüne sahip olan işçiler bulunur. Bu ilişki üzerinden, emeğin sömürüsü
aracılığıyla sermaye üretilir. Üstelik bu durum, sürekli olarak yinelenen
biçimde gerçekleşir. Kapitalist üretim biçimi, bu sömürü ilişkisini sürekli
olarak yeniden üretir. İşçinin emeği, üretim sürecinde sürekli olarak, kendisine
ait olmayan ürünlerde kristalleşir. Sermaye biçimini alarak, kapitalistin
zenginliği olarak işçinin karşısına çıkar.