İşçi, her hangi bir işletmede, belirli aralıklarla (gün,
hafta, ay) çalışarak belirli miktarda aldığı para ücretidir. Bu ücret, belirli
bir işin yapılmasının ya da belirli bir süre çalışmanın karşılığı olarak
görünür.
Varsayalım ki işgünü 8 saattir ve bu çalışma süresinin
karşılığı 100 liradır. Bu durumda işçi, 8 saat çalışır ve çalışmasının sonunda
100 lirayı ücret olarak alır. Bu ilişkide ücret, işçinin 8 saatlik çalışmasının
yani emeğinin karşılığı olarak görünür. Dahası, işçi 8 saatlik çalışmasının
karşılığını eksiksiz olarak almış gibi bir görüngü ortaya çıkar. Öte yandan emek,
adeta bir meta gibi görünür; ücret de, bu metanın karşılığıymış izlenimi
yaratır. Görünürde olan bu ilişkide, artı emeğin bir biçimi olan artı değer,
yani işçinin ödenmeyen emeği görünmez. Böylece ödenen emek ile ödenmeyen emek arasındaki
ayrım ortadan kalkar. Öyle ki, ödenmeyen emek de ödenmiş gibi görünür.