İşçi için, zorunlu
ihtiyaçları karşılamanın ve yaşamını sürdürebilmenin tek kaynağı ücrettir. İşçinin
günlük, haftalık ya da aylık aldığı ücret; yalnızca kendisinin değil, ailesinin
de zorunlu ihtiyaçlarını karşılar. Başka bir deyişle ücret, işçinin ve ailesinin geçimini
sağlar.
Ücret, özünde
işçinin ve ailesinin, fiziksel ve sosyal varlığını sürdürebilmesi için; belli
bir zaman aralığında tüketmesi gereken metaların değerlerinin toplamıdır. Ne
var ki işçinin aldığı ücret, çoğu zaman bu değerden sapar. Kimi durumlarda,
geçim araçlarının değerinin altına düştüğü gibi kimi durumlarda da, değerinin
üzerine çıkar. Ücretin, değerin altına inmesi işçinin geçim sıkıntısını artırırken;
üzerine çıkması ise, yaşam düzeyini görece iyileştirir. Ücretteki bu aşağı ve
yukarı doğru hareket, işçileri sürekli olarak; ücret mücadelesi içerisinde
tutar. Çünkü ücret düzeyini belirleyen ana neden, işçilerin örgütlü ve bir
sınıf olarak verdiği ücret mücadelesidir. Bu mücadele, Toplu İş Sözleşmesi
(TİS) dönemleri ve asgari ücret belirleme süreçlerinde daha görünür olur.