Kapitalist toplumda
kadın, emeğini iki farklı biçimde ortaya koyar. İlkinde aile içerisinde, ev içi
faaliyetler yoluyla ailenin yeniden üretimini sağlar. Bu emek ücretli değildir;
doğrudan değişim değeri ve artı değer üretmez. Ama çalışan işçinin, tüketilen
emek gününün ve aile yaşamının yeniden üretilmesine dolaylı olarak katkıda
bulunur. İkincisinde ise kadın, emek gücünü bir ücret karşılığında satarak;
üretim sürecine katılır. Bu süreçte de, diğer işçiler gibi hem değer, hem de sermayenin
değerlenmesini sağlayan artı değer üretir.
Bu iki emek biçimi de, sermayenin yeniden üretiminden bağımsız değildir.